De gemakshond

Terwijl de Britten zelf steeds zwaarder worden, neemt het gemiddeld gewicht van hun honden snel af. Ik prijs de onderzoeker die dit soort verbanden legt en de oorzaken daarvan probeert te achterhalen. De crises van 2008 zou er de oorzaak van zijn dat de Brit kiest voor kleinere honden, die minder voer eten en minder of niet uitgelaten hoeven te worden.

Het lijkt logisch, zo’n ontwikkeling, maar er klopt iets niet. Of op zijn minst ontbreekt er iets: hoe kan het dat de Britten ondanks de crisis toch dikker zijn geworden? Het spreekwoordelijk aanhalen van de buikriem is er kennelijk niet meer bij in tijden van crisis. Het is de hond die de rekening betaalt, met als straf voor de baasjes dat ze zelf dikker worden omdat ze voor die kleine schoothondjes de bank niet af hoeven.

Een mooi statistisch staaltje kwam deze zomer op naam van de Erasmus universiteit: oude mensen met obesitas hebben dezelfde levensverwachting als oude mensen zonder obesitas. En we dachten altijd dat overgewicht de levensverwachting sterk doet dalen. Ja, dat geldt voor jongere mensen met obesitas, niet voor oudere zo is nu aangetoond… Verwarrend en dan ga je als leek speculeren: als je lichaam het overgewicht zo lang kan torsen, dan heb je voldoende weerstand opgebouwd tegen de ouderdomsziekten waarmee je de nadelen compenseert. Heel plausibel, lijkt me. Nog 9 jaar, dan mag ik me obees eten en hoef ik niets te vrezen. Dank je onderzoekers van de Erasmus universiteit voor dit geweldige toekomstperspectief. Of zou ik dan te laat zijn om het obees voordeel op oudere leeftijd te behalen?

Met de hoogopgeleide 65-plussers in Nederland schijnt iets vergelijkbaars aan de hand te zijn als de dikker wordende Britten met kleine hondjes. Ze drinken teveel. Kennelijk vervelen ze zich en proberen dat met alcoholische vergetelheid te verzachten. Of halen ze de achterstand in die ze tijdens hun werkse leven hebben opgelopen ten opzichte van minder rijke mensen?

Statistiek is verrukkelijk, zolang je vrij kunt speculeren over mogelijke verbanden. Volgens een rijke oudere vrouw die om een uur ‘s middags haar tweede glas leegt, kunnen de anderen het gewoon niet betalen. Heerlijk, zo wordt een alcoholverslaving iets om trots op te zijn.

Los van welke statistisch verband dan ook zijn de dikker wordende Britten in crisistijd, de obese ouderen en de alcohol minnende senioren van Nederland voor zichzelf sprekende feiten.